جواب: هدف از خلقت انسان، رسیدن به کمال است و کمال انسان در این است که صفات الهی را در خود ظهور دهد و جانشین خدا در زمین شود. ائمه(علیهمالسلام) نیز آمدهاند تا دست انسانها را در این مسیر بگیرند، تا هرکس در رتبۀ خود به کمال برسد. آنوقت است که امنیت و آرامش در همه جا حاکم میشود و مدینۀ فاضله محقق میگردد.
اما امروز اگر به درون خود مراجعه کنیم، میبینیم نه تنها در امور مادی، بلکه در امور معنوی هم به آرامش حقیقی نرسیدهایم؛ چون خلیفۀ خدا نشدهایم و نتواستهایم اسماء الهی را ظهور دهیم. کسی هم که میتواند ما را در این مسیر یاری کند، پشت پردۀ غیبت رفته است و از انوار مستقیم حضورش بیبهرهایم.
پس اینکه چرا خلیفةالله نشدهایم و چرا امام زمان ما در غیبت است و آثار وجودی او یعنی امنیت، آرامش و عصمت در زمین حاکم نیست، درد بزرگ ماست که اگر آن را درک کنیم، مضطر میشویم. اما اینکه هنوز به اضطرار نرسیدهایم، نشان میدهد نه هدف خلقت خود را خوب میشناسیم و نه عمق نیازمان به امام را درک میکنیم. اگر بفهمیم برای چه آمدهایم و چرا امام داریم، اهمیت حضور او را درمییابیم. آنوقت، غیبتش برایمان درد میشود و ما را به اضطرار میکشاند.
[1]- سوره نمل، آیه 62 : يا [كيست] آن كس كه درمانده را -چون وى را بخواند- اجابت مى كند.
نظرات کاربران
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفر باشید و نظر خود را ثبت کنید.